http://sawari.mahdiblog.com/img-79c98f7954aafb6cdcf07e3539e09b29.html بایگانی ارديبهشت ۱۳۹۵ :: شبکه جهانی هادی

مسجد امام خمینی آبادان

مارا در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید
@sabake.jahani.hadi تلگرام
sabake-jahani-hadi@اینستاگرام

تبلیغات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
چت روم اعضای مسجد
اعضای مسجد امام خمینی(ره) برای استفاده از چت روم و برای دریافت رمز عبور به محمدمهدی سواری مراجعه کنید
لیست مطالب
آخرین نظرات
  • ۱۸ خرداد ۹۵، ۱۶:۲۴ - ناشناس
    سلام
  • ۱۷ ارديبهشت ۹۵، ۲۳:۱۹ - علی
    ممنون
نویسندگان
قیام
حضرت مهدي عليه السلام پس از ظهور و قبل از قيام خطبه اي ايراد خواهد کرد. امام باقرعليه السلام در اين باره مي فرمايد: قائم در آن هنگام (ظهور) در مکه است. پشت به بيت اللّه الحرام تکيه داده چنين ندا کند: اي مردم! ما از خدا ياري مي طلبيم و از مردمي که دعوت ما را اجابت کنند، ما اهل بيت پيامبرتان محمد هستيم و سزاوارترين مردم به خدا و به محمدصلي الله عليه وآله، هر که در مورد آدم با من محاجّه کند، بايد بداند که من نزديک ترين کس به آدمم. هر که درباره نوح با من به گفت وگو بر خيزد، بداند که من سزاوارترين کسي به نوحم. هر که در زمينه ابراهيم با من الاحتجاج کند، بداند که شايسته ترين مردمان به ابراهيمم. هر که در مورد محمدصلي الله عليه وآله با من محاجه نمايد، بداند که من نزديک ترين مردمان به محمدم، هر که درباره پيامبران با من گفت وگو کند، من سزاوارترين مردمان به پيامبرانم. من بازمانده آدم، ذخيره اي از نوح، برگزيده اي از ابراهيم و انتخاب شده اي از محمدصلي الله عليه وآله هستم. بدانيد! هر که در کتاب خدا با من به محاجّه برخيزد، من سزاوارترينِ مردم به کتاب خدا هستم. بدانيد! هر که در سنّت رسول خدا با من محاجّه نمايد، من به سنّت رسول خدا سزاوارترينم. شما را به خدا سوگند! هر که سخن را امروز بشنود، به ديگري که حاضر نيست برساند. به حق خدا و حق پيامبرش و به حق خودم - حق من بر شما حق قرابت من به پيامبر خدا است - از شما مي خواهم که مرا ياري نماييد و در برابر کساني که به ما ظلم کردند، از ما حفاظت کنيد. ما را بيم دادندو به ما ستم نمودند و ما را از ديار و فرزندانمان راندند. بر ما جور نمودند و حقمان را سلب کردند و اهل باطل بر ما دروغ بستند. خدا را! خدا را! ما را در نظر آوريد، ما را رها نکنيد و ياريمان کنيد که خداي تعالي شما را ياري خواهد نمود».(الغيبة، باب چهاردهم، حديث 67).

۵ مطلب در ارديبهشت ۱۳۹۵ ثبت شده است


قهرمان

 

بود ابراهیم هادی پهلوان                         توی جبهه رادمردی قهرمان

عاشق زورخانه بود و مکتبش                   یا علی گویان نماد و مذهبش

ترکشی بر پای او در جبهه خورد              چونکه دور می شد ز جبهه، غصه خورد

با همان پایی که بودش ناتوان                        رفته بودیم زورخانه سرزنان

زورخانه را بود رسم و رسوم                        درب کوتاه، با تواضع چون خدوم

پیشکسوت گر بدانجا سر زند                      باحترامش مرشد آندم زنگ زند

جمع آنانی که هستند توی گود                    احترامی می کنند بر پیر خود

پاسخی هم پیشکسوت می دهد                 احترام جمع با دست می دهد

آرزوی هر کسی است تا مرشدی                    بهر وی زنگی زند با یا علی

ما تماشاگر نشسته گوشه ای                       ذهن ابراهیم در اندیشه ای

ناگهان رو سوی من گفت ای رفیق                عاشق یک زنگ مرشد چون غریق

گر به جای زنگ مرشد، مردمان                     بر خدا بودند عاشق در جهان

هرگز این عشاق در روی زمین                         لحظه ای طاقت نیاوردند هین

سوی او پرواز می کردند عیان                          از زمین پر می گشودند آسمان

گفت ابراهیم بعد این سخن                         جمله ای چون زر، نه تنها یک سخن

تا که انسان غرق در  دنیا بود                          حال و روزش در حد دنیا بود

گر که انسان آسمان بیند ، ولی                         جز رضای حق نبیند چون علی

دائما هرکار او بهر خداست                                درک او از زندگی، از ما جداست

طور دیگر او ببیند این جهان                              ناظر است رب در نهان و در عیان

آدمی باید که در انجام کار                                  جز رضای حق نبیند حین کار

بعد بهبود سوی جبهه بازگشت                             رفتنی هرگز نبودش بازگشت

چونکه ابراهیم هادی شد شهید                        تازه فهمیدم سخن های شهید

آنچه ابراهیم آنروز می ستود                             شرح حال خویشتن را می نمود

خوش به حال این شهید و راه او                           جز رضای حق نبود در کار او


 

بسیجی کید اهریمن زخود راند                                                ندای عاشقی از آخرت خواند

بسیجی عالمی را خواربنمود                                       بسیجی حب دنیا را ز دل سود

بسیجی خاک و خون را در هم آمیخت                            بسیجی لوح حق را بر دل آویخت

 


 

گر ابراهیم و گر هادی مرامی                                                 چو آهو جبهه  ها را می خرامی

زآتش ، یک گلستان لاله چینی                                    سلاحت چون تبر، سرباز دینی

کلامت جملگی رحل هدایت                                       وجودت جملگی محو ولایت

 


 

نامت ابراهیم و تو تابنده ای                                        ای شهید بت شکن ، پاینده ای

در دیار عاشقان هادی شدی                                        عاشقی فرزانه در وادی شدی

قتلگاهت نی کمیل بل کربلاست                                   این چنین راهی به هر شیعه رواست    

راه ابراهیم هادی ، باز باز                                         این پیام هر شهید سرفراز


چه گویم من ز ابراهیم هادی                              که رفتارش برایم شد نمادی 

به ورزش گرچه بودش پهلوانی                                  ولی رفتاراو شد آسمانی 

یکی از دوستان باشگاهی                                به ابراهیم گفت با یک نگاهی 

دو دختر توی کوچه صبح امروز                                به دنبال تو با یک حسرت و سوز 

که دارد قد و قامت همچو یک سرو                                   یقین هست پهلوان از نیل تا مرو 

بسی جالب بود این قد و قامت                                    چو ورزشکار دارد تیپ وحالت 

چو ابراهیم این گفتار بشنید                                     مکدرشد، ز رفتارش برنجید  

چه کردم من، چه پوشیدم لباسی                                     که نامحرم بلغزید از لباسی 

به روز بعد که ابراهیم آمد                                        ز کل جمع ما خنده برآمد 

به تن کرده لباسی می‌زند زار                                       گشاد است، پیرهن هم روی شلوار 

لباس ورزشی هم در پلاستیک                                       نه ساک ورزشی، نه حالت شیک 

چنین گفتا سخن ای یار دیرین                                         بدان ورزش زمانی هست شیرین 

به انجامش رضای حق بجویی                                          به ورزش راه پاکی را بپویی 

به غیر نیت پاک الهی                                               شود چون آتشی با یک نگاهی  

تو ای مرد جوان نیک اندام                                     به اصلاح لباس خود کن اقدام 

مپوش هرگز لباسی که ببازی                                      مکن با دین خود اینگونه بازی 

چو یک دختر ببیند قد و قامت                                     دلش لرزد ز تو زین وضع و حالت 

گناه او فقط بر او نباشد                                            تو را در لغزش او سهم باشد 

اگر هر کار خود بهر خدا بود                                           عبادت هست ولو صرف غذا بود 

خدایا نیت پاکی عطا کن                                                 چو ابراهیم هادی رهنما کن


 

یکی در جبهه گفتا نزد هادی                                                رها کن جبهه و برگرد وادی

ببین اندر جماران چهره ی یار                                           بدادی حرف او را گوش صد بار

جوابش داد هادی بس چه زیبا                                                امام خود بجویم من در اینجا

نخواهم رهبری بهر تماشا                                                  اطاعت از امام باید به هرجا

چه بسیار از شهیدانی که رفتند                                          اویس عصر ما، نادیده رفتند

ندیدند چهره ی محبوب آن یار                                               ولی از جان گذشتند در ره یار

کند جبران خدای حی دادار                                               رساند هر اویسی را به دلدار


خداوندا در این پایانی قدر                                                 چو هادی عاقبت خیری عطا کن

مبر ما را از این دنیا ز بالین                                          چو هادی مرگ سرخی هم عطا کن

 


تقدیم به خواهر شهید ابراهیم هادی

خواهری در پشت در چشم انتظار                                   می کند بر آن برادر افتخار

چشم در راه است که قدری استخوان                                   خط پایانی شود بر انتظار

ظاهرا گمنام نزد خاکیان                                                نزد رب با عزتند و اشتهار

گرچه ابراهیم هادی هم نبود                                      سر بلند است خواهرش با اقتدار

ای خدا عمری بده بر خواهرش                                              تا ببیند آخر دو انتظار


الا ای پاسدار مرز فرهنگ                                       بسازید فیلم های جبهه و جنگ

به تصویر آورید اسطوره ها را                                                 ز گردان کمیل آن اسوه ها را

شناسانید به نسل نو شهیدان                                            گذشتند در ره دین از سر و جان

که یک تن همچو ابراهیم هادی                                              به کانال کمیل گشته نمادی

بسازید ای هنرمندان عاشق                                                  تصاویری ز غواصان و قایق

که هر فیلمی دفاع در جنگ نرم است                                             هنرمند با شهیدان، پشت گرم است 


نه دی آمد و روز بصیرت                                                     دوباره بیعت دلها و سیرت

چو ابراهیم هادی ای جوانان                                                 سلاحت باشد ایمان و بصیرت


چنین فرموده است مولا و رهبر                                                بخواندم این کتاب ، اول به آخر

ز بس بود این کتاب جذاب و شیرین                                                 نرفته در کنار و هست در بر


بود مشکل اصلی ما همه                                              بجز رب، ز هر کس مرا واهمه

که جلب "رضای همه" کار ما                                               "رضای خدا" طرد و بی واهمه


گر چه می داند نمی آیی ولی هر دم ز شوق                 سوی در می آید و هر سو نگاهی می کند

ای تو ابراهیم هادی خواهرت چشم انتظار                    تا به کی این انتظارش را تحمل می کند ؟


 خداوندا در این  پایانی قدر                           چو هادی عاقبت خیری عطا کن

 مبر ما را از این دنیا ز بالین                          چو هادی مرگ سرخی هم عطا کن


۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۷ ارديبهشت ۹۵ ، ۲۲:۵۸
مدیر سایت


 

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۷ ارديبهشت ۹۵ ، ۲۲:۵۴
مدیر سایت


چه می جویی؟ عشق؟ همین جاست. چه می جویی؟ انسان؟ این جاست. آری،

ما از این موهبت برخوردار بودیم که انسان دیدیم. ما یافتیم آنچه را که دیگران نیافتند. 

ما همه‌ی افق‌های معنوی انسانیت را در شهدا تجربه کردیم.

 ما ایثار را دیدیم که چگونه تمثل می یابد؛ عشق را هم، امید را هم،

 زهد را هم، شجاعت را هم، کرامت را هم، عزت را هم، شوق را هم، 

و همه‌ی آنچه را که دیگران جز در مقام لفظ نشنیدند، ما به چشم دیدیم. 

ما دیدیم که چگونه کرامات انسانی در عرصه‌ی مبارزه به فعلیت می‌رسند!

 ما معنای جهاد اصغر و اکبر را درک کردیم. آنچه را که 

عرفای دلسوخته حتی بر سرِ دار نیافتند، ما در شب‌های عملیات آزمودیم.

 ما فرشتگان را دیدیم که چه سان عروج و نزول دارند.

ما عرش را دیدیم. ما زمزمه‌ی جویبارهای بهشت را شنیدیم. 

از مائده‌های بهشتی تناول کردیم و بر سر سفره‌ی حضرت ابراهیم

نشستیم. ما در رکاب امام حسین جنگیدیم. ما بی‌وفایی کوفیان را جبران کردیم … 

و پادگان دوکوهه بر این همه شهادت خواهد داد. 

"سید شهیدان اهل قلم سید مرتضی آوینی"

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۷ ارديبهشت ۹۵ ، ۲۲:۲۸
مدیر سایت

زندگینامه شهید

ابراهیم دراول اردیبهشت سال 36 در محله شهید سعیدی حوالی میدان خراسان دیده به هستی گشود. او چهارمین فرزند خانواده بشمار می رفت. با این حال پدرش مشهدی محمد حسین به او علاقه خاصی داشت.

او نیزمنزلت پدر خویش رابدرستی شناخته بود. پدری که باشغل بقالی توانسته بود فرزندانش را یه یهترین نحو تربیت نماید.

ابراهیم نوجوان بود که طعم تلخ یتیمی را چشید. از آنجا بود که همچون مردان بزرگ زندگی را پیش برد.

دوران دبستان را به مدرسه طالقانی رفت ودبیرستان را نیز در مدارس ابوریحان وکریم خان. سال 55 توانست به دریافت دیپلم ادبی نائل شود. از همان سال های پایانی دبیرستان مطالعات غیر درسی را نیز شروع کرد.

حضوردرهیئت جوانان وحدت اسلامی وهمراهی وشاگردی استادی نظیر علامه محمد تقی جعفری بسیاردر رشد شخصیتی ابراهیم موثر بود. در دوران پیروزی انقلاب شجاعت های بسیاری از خود نشان داد.

او همزمان با تحصیل علم به کار در بازار تهران مشغول بود. پس از انقلاب در سازمان تربیت بدنی و بعد از آن به آموزش پرورش منتقل شد. ابراهیم همچون معلمی فداکار به تربیت فرزندان این مرز وبوم مشغول شد.

اهل ورزش بود. با ورزش پهلوانی یعنی ورزش باستانی شروع کرد. در والیبال وکشتی بی نظیر بود. هرگز در هیچ میدانی پا پس نکشید ومردانه می ایستاد.

مردانگی اورا می توان در ارتفاعات سر به فلک کشیده بازی درازو گیلان غرب تا دشت های سوزان جنوب مشاهده کرد. حماسه های او در این مناطق هنوز در اذهان یاران قدیمی جنگ تداعی می کند.

دروالفجر مقدماتی پنج روز به همراه بچه های گردان کمیل وحنظله در کانالهای فکه مقاومت کردند اما تسلیم نشدند.

سرانجام در 22 بهمن سال 61 بعد از فرستادن بچه های باقی مانده به عقب، تنهای تنها با خدا همراه شد. دیگر کسی او راندید.

او همیشه از خدا می خواست گمنام بماند. چرا که گمنامی صفت یاران خداست. خدا هم دعایش را مستجاب کرد. ابراهیم سالهاست که گمنام وغریب در فکه مانده تا خورشیدی باشد برای راهیان نور.


 



 بیاد شهید ابراهیم هادی,

۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۷ ارديبهشت ۹۵ ، ۲۱:۲۳
مدیر سایت

مدیر سایت
http://sawari.mahdiblog.com/img-79c98f7954aafb6cdcf07e3539e09b29.html